[center]青青翠竹 曲曲幽径
咏竹 (唐.郑谷)
宜烟宜雨又宜风,拂水藏村复间松。
移得萧骚从远寺,洗来疏净见前峰。
侵阶藓拆春芽迸,绕径莎微夏荫浓。
诬赖杏花多意绪,数枝穿翠好相容。[/center]
[center] [/center]
[center] [/center]
[center] [/center]
[center] [/center]
[center] [/center]
[center] [/center]
[center] [/center]
[center] [/center]
[center] [/center]
[center] [/center]
[center] [/center]
[center] [/center]
[center] [/center]
[center] [/center]
[center] [/center]
[center]竹 (清.郑燮)
一节复一节,千枝攒万叶。
我自不开花,免撩蜂与蝶。[/center]
[center] [/center] |